Over Rob Lit

Wie is Rob en hoe werkt hij?

In mijn werk ben ik altijd geboeid geweest door de menselijke kant van werk.

Rob LitIn 2005 werd mij een interim opdracht gegund om voor een ziektekostenverzekeraar een klantencontactcenter te bouwen in Heerlen.
Met het binnenhalen van deze opdracht stond ik voor de uitdaging om binnen drie maanden een werkend contactcenter met 120 medewerkers op te leveren. Waar moest ik beginnen?
De eerste medewerker die ik aannam was Jos, manager P&O. Via mijn netwerk kwam ik met hem in contact en we dronken ergens in een hotel in Maastricht een kop koffie. Ik stelde hem uiteindelijk twee vragen: “Wat wil je verdienen?” En: “Kun je morgen beginnen?” De wedervraag was: “En wanneer heb ik dan een sollicitatiegesprek?” Ik zei: “Dat heb je net gehad! De koffie reken ik af!”

Een gouden zet. Vanuit deze eerste werknemer ging het balletje rollen. Ik vertelde Jos over mijn idee om mensen vanuit de sociale dienst aan het werk te helpen. Jos zag dit ook wel zitten en bedacht dat het zinvol zou zijn deze mensen mee te nemen naar de Ardennen, iets dat Jos zelf regelmatig doet in zijn vrije tijd. Even loskomen van het gevoel van thuis zitten en nutteloos te zijn. Ik stelde als voorwaarde dat er iemand moest zijn die deze mensen kon begeleiden. Een dame die al jaren werkzaam was in een brillenzaak en daar graag weg wilde werd hiervoor benaderd. Met zijn drieën stapten we naar de sociale dienst. Onze plannen werden met open armen ontvangen door de toenmalige Directeur Sociale Zaken en in no-time hadden we samen 43 mensen met plezier weer aan het werk. 

Waarom vertel ik dit alles? Voor mij is dit de kern van mijn werk als outplacementcoach. Een mens lijkt vaak kansarm door de bril waardoor wij kijken. Maar is die persoon wel zo kansarm? Ik kwam erachter dat, als je de moed hebt om door een andere bril naar iemand te kijken, mensen onverwachte kwaliteiten laten zien. Je kunt nooit verder kijken dan je schaduw lang is.

Ik kijk nu naar de kwaliteiten en sociale vaardigheden van een kandidaat. Naar de gewenste balans tussen werk en prive. Met die kennis is het mogelijk om passend werk voor de kandidaat te vinden. Werk dat met plezier wordt uitgevoerd, zodat je er energie van krijgt. Zelf werk ik gemiddeld 16 uur per dag. Dat valt me niet zwaar, omdat ik het leuk vind. Lukt het me iemand in zijn spoor aan het werk te krijgen, dan reikt mijn energie tot aan de hemel!

Coaching
Bij het werven van personeel is het curriculum vitae (kortweg cv) nog steeds een belangrijke pijler in de selectieprocedure. Van oudsher is het cv vooral opgebouwd uit het werk- en ervaringsverleden van de sollicitant. Veel belangrijker is echter is dat een cv de vraag beantwoordt wat de kandidaat in kwestie, met zijn achtergrond en kennis, kan bijdragen aan de ontwikkeling van een bedrijf.

Ik kijk nooit naar een cv voordat ik de persoon heb ontmoet. Ik wil zonder voorkennis mijn eigen beeld vormen. Zou ik mij eerst in zijn dossier verdiepen dan ontstaat vanzelf de cirkel van selffulfilling prophecy. Je gaat onwillekeurig op zoek naar bevestiging van datgene dat je hebt gelezen.
En dat is nu precies de reden waarom ik niet werk met modellen, testen en/of methodieken. Pas als duidelijk is dat het inzetten van een dergelijk instrument de kandidaat verder kan helpen in zijn ontwikkeling, maak ik er gebruik van.

Uiteindelijk kom ik terug op wat ik aan het begin heb gezegd: Elk mens heeft de vrijheid om keuzes te maken en is zelf verantwoordelijk voor de kwaliteit van zijn leven. Er zit een grens aan mijn coaching. Ik kan met iemand in gesprek gaan, hem/haar een spiegel voorhouden, advies geven, mijn netwerk gebruiken en deuren openen. Maar uiteindelijk is het aan de kandidaat zelf om te bepalen wat hij of zij ermee doet.

Een oud spreekwoord zegt: Arbeid adelt. Een ander gezegde luidt: Rust roest.
Beide geven aan hoe belangrijk het is om werk te hebben. Met werk heb je het gevoel dat je erbij hoort. Dat je iets nuttigs doet. Dat je gewaardeerd wordt. Dat wordt wel eens vergeten, het lijkt soms alleen te draaien om geld verdienen. Tuurlijk we hebben geld nodig om te leven.
Maar werk hebben is meer dan alleen het noodzakelijke geld verdienen. En dat wordt vaak pas duidelijk als je je baan kwijt bent. Het wegvallen van de structuur in je leven. Het sociale isolement waarin je terecht komt. Dan wordt je geconfronteerd met andere zaken in het leven die ook belangrijk zijn. Daarom doe ik wat ik doe:  Mensen helpen op weg naar een gelukkig (arbeids-) leven.