De manier waarop ik wil leven en omgaan met mensen wordt het beste geïllustreerd door onderstaand gebed uit het Tibetaans boek van Leven en Sterven

Sogyal Rinpoche schreef ooit het volgende gebed op:


Moge ik een beschermer zijn voor wie weerloos is
Een gids voor wie op reis is
Een brug, een boot, een veer,
Voor wie de andere oever wil bereiken


Moge de pijn van elk levend wezen
Volledig worden weggenomen
Moge ik de arts zijn en het medicijn
Moge ik de verzorger zijn
Van alle zieke wezens op aarde
Tot iedereen genezen is


Moge ik, zoals ruimte
En de grote elementen
Voor altijd het leven ondersteunen
Van alle ontelbare wezens


En tot zij van pijn verlost zijn
Moge ik ook de bron van leven zijn
Voor alle rijken met verschillende wezens
Die zich tot in alle uithoeken van de ruimte bevinden

bron: Sogyal Rinpoche; Het Tibetaans boek van Leven en Sterven; bladzijde 233; Marion L. Matics, Entering the path of enlightment (London: George,Allen and Uwin, 1971, 154)